Ünlü girişimci Peter Diamandis de UAP disclosure tarafına katıldı: Bu kadar veriyi görmezden gelemezsiniz

Girişimci Peter Diamandis, 7 Eylül’de X’te yayımladığı “The Evidence Around UAPs Is Getting Harder to Ignore” başlıklı makalesinde, tanımlanamayan anormal olgulara (UAP) ilişkin tartışmaların artık görmezden gelinemeyeceğini savundu. UAP veya insan dışı zekâ (NHI) konusunda doğrudan bir deneyimi olmadığını belirten Diamandis, yaklaşımını bir inanç meselesinden çok, biriken verileri ciddiye alma gereği üzerinden anlattı. Yazının çıkış noktalarından biri, ABD’nin olası bir NHI doğrulamasına yönelik hazırlık planı bulunduğu iddiası. Diamandis, Jennice Vilhauer’in aktarımına dayanarak, UAP Science Advisory Council’ın 31 Ağustos’ta Ulusal İstihbarat Direktörlüğü’nde bu yönde bilgilendirildiğini yazdı. Bunun insan dışı zekânın varlığının resmen kabul edildiği anlamına gelmediğini, böyle bir olasılığın sonuçlarına hazırlanıldığını ifade etti. Diamandis; David Grusch’ın Kongre’deki ifadelerini, Luis Elizondo’nun açıklamalarını ve askerî personelin UAP anlatılarını da değerlendirdi. Kariyerlerini ve itibarlarını riske atarak konuşan kişilerin varlığını dikkate değer bulduğunu belirtti. Farklı ülkelerdeki tanık anlatılarında görüldüğünü söylediği benzerlikleri de araştırılması gereken bir unsur olarak sundu; bu kapsamda Jacques Vallée ve Garry Nolan’ın çalışmalarına değindi. Makalenin bir diğer ekseni, UAP bildirimleri ile nükleer silahlar ve tesisler arasında öne sürülen ilişki. Diamandis, nükleer denemeler ve gözlem kayıtlarını ilişkilendiren araştırmalardan hareketle, insanlığın uygarlık ölçeğinde etkili teknolojiler geliştirdiği dönemlere dikkat çekti. Benzer bir çerçeveyi yapay süperzekâ ihtimaline de taşıyarak, insan dışı bir zekâ insanlığı gözlemliyorsa bu tür teknolojik eşiklerle ilgilenebileceği varsayımını tartıştı. Bu bağlantı, yazarın yorumuna dayanıyor; makale insan dışı bir gözlemciyi veya nedensel bir ilişkiyi ortaya koymuyor. Diamandis, bilimsel tarafta Avi Loeb’in Galileo Projesi’ni, NASA’nın UAP çalışma ekibini ve bu alana yönelen araştırmacıları örnek gösterdi. Daha iyi ölçümler, titiz veri toplama ve bilimsel inceleme çağrısı yaptı. Konunun yalnızca bilim insanlarını ilgilendirmediğini; olası bir açıklamanın kamu kurumları, eğitim, inanç toplulukları ve teknoloji sektörleri için de sonuçlar doğurabileceğini savundu. Yazının sonunda okuyucuları peşinen inanmak ya da reddetmek yerine kanıtları değerlendirmeye ve belirsizlikle düşünmeye çağırdı. Diamandis’in makalesi yeni bir resmî açıklama veya bağımsız doğrulama sunmuyor; mevcut iddiaları, tanıklıkları ve araştırmaları daha geniş bir teknolojik ve toplumsal çerçevede bir araya getiriyor.